Wat een verschil!!!‏

Hallo allemaal,

We zijn nu bijna twee weken met zijn viertjes.
Het lijkt al zoveel langer geleden dan die paar weken en het is nu al bijna niet meer voor te stellen dat Tian Min zo eenkennig was.

Dat is nu echt al helemaal verleden tijd. Ralph heeft TM al naar bed gebracht en een poepluier verschoond. Hij moest er uiteindelijk toch aan geloven (al staat de teller pas op 1!).

Hao Min lijkt ook al aardig gewend aan het idee dat Tian Min er bij hoort. Hij komt meer en meer voor zichzelf op en dat heeft ook als resultaat dat Tian Min minder vaak de confrontatie opzoekt. Bovendien hebben de jongens al best vaak lol samen!
Als HM iets doet, dan doet TM hem standaard na. En als dat iets grappigs is, dan is het dus dubbele lol!!!

Dinsdag zijn we met z'n vieren op pad geweest naar een winkelgebied (naam weet ik niet meer).
Als lunch heeft TM kennis gemaakt met McDonalds. Wat heeft hij heerlijk gesmuld...

Als diner hebben we een heuse picknick op onze hotelkamer gedaan (brood en noodels)!

Woensdag hebben we onze toeristische bui voortgezet met een bezoek aan de Silk Market. Vonden we toch wat tegenvallen in vergelijking met vorige bezoeken. Niet veel gekocht, maar toch weer even op pad geweest (met zijn 8-en, de andere familie was ook mee).

's Avonds dumplings gegeten bij een restaurant vlakbij het hotel.

Donderdag stond een excursie naar de Chinese Muur op het programma. HM kon zich het uiteraard niet meer herinneren en hij vond het jammer dat we niet langer bleven.

Deze keer brachten we een bezoek aan de Pizza Hut. Was weer één grote puinhoop aan tafel met z'n achten. Maar ook TM zijn luier, romper, dames toilet en Marloes haar handen waren één grote puinhoop tijdens het luier verschonen :-).

Gisteren (vrijdag) zijn we in en om het hotel gebleven. Onze grote kanjer was ziek. Koorts en hangerig en dus besloten we maar rustig aan te doen.

Ralph is eerst nog met TM in de draagzak naar de Nederlandse ambassade geweest. Het noodpaspoort moest nog betaald worden en bovendien had Robert van de ambassade nieuws over waar het mogelijk mis is gegaan.

Vorig jaar hebben we HM zijn geboorteakte laten omzetten naar een Nederlandse akte. Daarbij ook een geboorteplaats aangegeven (op zijn huidige paspoort is dat veld leeg).
Nu blijkt het zo te zijn dat als er iets wijzigt m.b.t. de paspoortgegevens, het paspoort ongeldig wordt verklaard. Hadden we dat maar geweten...

Omdat HM ziek was, mocht hij kiezen wat we 's avonds gingen eten.
Het werden patatten (McDonalds dus).
Marloes niet, die had heerlijke sushi gehaald met wasabi die nog net even een paar tikjes heter is dan in Nederland ;-).

Na het succes van eerder deze week hebben we weer een kleedje op de grond gelegd en het een picknick genoemd.
HM had niet zo'n trek, maar die kleine TM heeft me toch een partij zitten schransen. Mondje vol patat, zijn drinkbeker in de ene hand en een kipnugget in de andere!

Vandaag had HM gelukkig geen koorts meer en was hij weer helemaal als nieuw.

En Tian Min heeft na het ontbijt zijn trilogie 'poepen op de vloerbedekking van de hotelkamer' glansrijk volbracht! Je kunt dat ventje ook geen 20 seconden zonder luier later rondlopen...

Ralph en HM hebben na de lunch een tijdje gezwommen en TM heeft een middagdutje XXL gedaan.

In de middag zijn we nog even op pad geweest naar San Li Tun Bar Street.

Enerzijds een modern winkelgebied, anderzijds allemaal gezellige barretjes.
Daar hebben we heerlijk gegeten (wij = Ralph en Marloes, de kinderen vonden het wat minder).
Heerlijk om weer even echt de deur uit te zijn. Eindelijk vakantiegevoel, mede vanwege het prachtige weer vandaag!

Nu nog drie dagen te gaan. En we willen nog genoeg doen, dus we komen de dagen wel door hoor!

Maar we zullen ook blij zijn als we weer richting huis gaan. We kunnen niet wachten om Tian Min aan iedereen te laten zien...

Groetjes van Ralph, Marloes, HM & TM

wat een warmte...‏

Op 8 jun. 2015 om 16:50 heeft Ralph Arnts <arnts_ralph@hotmail.com> het volgende geschreven:

--- omdat blogspot niet werkt in China sturen we de tekst van de blog per mail

Met die warmte bedoelen we niet de temperatuur in China, al kan die soms ook behoorlijk oplopen.

We bedoelen het gevoel dat het bezoek aan het tehuis van Tian Min ons bezorgde. 

Afgelopen donderdag vertrokken we naar de kustplaats Qingdao. Deze plaats is bekend vanwege de fabriek van het Chinese biermerk Tsingtao en van de Olympische zeilwedstrijden in 2008. Maar wij kennen het vooral als de stad waarin Tian Min de eerste 21 maanden van zijn leven heeft gewoond. 

De trip van Jinan naar Qingdao deden we per trein. Op zich eenvoudig te doen, tenzij je  drie koffers, drie tassen en twee kinderen mee moet zien te nemen!

Uiteindelijk lukt het altijd. Zo ook deze keer.

Na ruim 2,5 uur kwamen we in Qingdao aan en vanaf daar werden we door een busje van het kindertehuis naar ons hotel gebracht. Dat wilden ze graag voor ons doen!

In de middag hadden we even wat tijd om bij te komen, want onze mannetjes besloten collectief een dutje te doen.

Die avond lekker gegeten in het hotel, waar zowel Tian Min als het zoontje van de andere familie er traditioneel een puinhoop van maakten...

Intussen lukt het alweer iets beter voor Ralph om aan zijn band met Tian Min te werken. In het hotel is een speelhoek en daar laat Tian Min geregeld een glimlach zien. Ook laat hij Ralph helpen mer klimmen en met het glijden van de glijbaan. 

De volgende dag (vrijdag) gaan we naar het kindertehuis.

Net als twee jaar geleden, toen we het tehuis van Hao Min bezochten, was het een bijzondere ervaring.

Net als toen werden we hartelijk ontvangen, rondgeleid en kregen we een lunch aangeboden. 

Het grote verschil was dat we nu veel meer warmte hebben ervaren. We mochten lang op de afdeling blijven waar Tian Min heeft geslapen en heeft gespeeld. De mensen daar gaven ons echt het idee dat ze de kinderen alle liefde en aandacht hebben gegeven die ze nodig hadden. 

Behalve Tian Min en T. (het geadopteerde zoontje van het stel waar we samen mee reizen), kregen ook Hao Min en M. (de zus van T.) de nodige aandacht (en snoepjes, koekjes en drinken!).

En ook zij mochten spelen met het speelgoed van de kinderen die daar wonen.

Hao Min mocht zelfs het vliegtuigje waar hij de hele tijd mee speelde houden. 

Na de lunch hebben onze kinderen nog even buiten gespeeld en daarna was het tijd om afscheid te nemen. Tian Min vond dat niet zo leuk.

's Middags en 's avonds hebben we een heel stuk naar het strand gewandeld. HM in de buggy (twee jaar geleden was hij daar niet in te krijgen, nu is hij er niet uit te krijgen!!!) en TM in de draagzak.

Op het strand namen wij een welverdiend biertje (Tsingtao natuurlijk!) en TM nam twee happen grof zand... Even een seconde niet opgelet en hap 1 zat erin. We dachten dat het een aardig leermoment voor hem was, maar blijkbaar wilde hij ons laten weten dat het tijd was voor het diner, want hap 2 volgde niet veel later.

Na het eten kwamen we er weer eens achter dat het moeilijk communiceren is met Chinezen. Gezien de grote afstand die we hadden gelopen met kinderen in draagzakken en buggy's, besloten we dat we met de taxi terug wilden. Maar de taxi-chauffeurs besloten anders... Of ze vonden ons er maar raar uitzien, met al die Chineesjes bij ons, of ze wilden geen buggy's vervoeren of ze vonden het hotel (net als wijzelf) te ver weg. Of iets heel anders, we zullen het wel nooit weten. Hoe dan ook, ook de terugweg ging te voet...

We maakten de klassieke fout door een andere route (korter???) terug te nemen. Uiteindelijk vonden we drie locals bereid om een stuk met ons mee de goede kant op te lopen...

HM en TM lagen er laat in, maar dat is nu meer regel dan uitzondering. 

En toen werd het zaterdag. Op het programma stond het bezoek aan de plaats waar TM 6 dagen na zijn geboorte gevonden is. 

Die plek was erg nauwkeurig omschreven. Daarnaast kon iemand die daar woont bevestigen dat er toen een jongetje gevonden is op die plaats.

Erg bizar om daar te staan en je te realiseren dat onze lieve kleine Tian Min daar op een septemberdag in 2013 heeft gelegen. 

Onze laatste avond in Qingdao hebben we onze gids (Angela) mee uit eten genomen om haar te bedanken voor haar hulp en goede zorgen. Hao Min was gek op haar en zij was ook erg lief voor de kinderen. 

Tian Min is overigens een goede eter. Daarnaast verwerkt hij het voedsel ook goed. Dat is het enige voordeel voor Ralph dat Tian Min zich nog niet helemaal aan hem overgeeft: Marloes moet de gevulde luiers verschonen :-).

Zowel de vloerbedekking in het hotel in Jinan (les 1: laat je niet-zindelijke kind niet zonder luier rondlopen) als de vloerbedekking van het hotel in Qingdao (les 2: kijk bij het verschonen altijd of er misschien ook poep op de rug zit) zijn niet poep-vrij gebleven. 

We (Marloes dus!!!) doen ons best om de vloer in onze laatste hotelkamer schoon te houden ;-).

Zondag met de trein naar Beijing. Van hotel tot hotel ongeveer 7 uur onderweg geweest. De dag begon prima, maar de laatste uurtjes was vooral HM het zat. Vooral nu merken we wat voor weerslag de hele adoptie op Hao Min heeft. Niet willen luisteren, zijn kleine broertje na willen doen, stout zijn. Allesbehalve het lieve jongetje dat wij kennen. 

Gelukkig zijn we 9 dagen in Beijing, hopelijk kunnen we dan wat structuur aanbrengen. Want dat heeft hij duidelijk nodig. 

Vandaag (maandag) hadden we alleen in de ochtend een verplicht uurtje op de agenda staan. Er moest wat papierwerk geregeld worden. Daarna lekker tijd voor onszelf. 

Een goede dag, want het ijs lijkt nu toch wel aardig gebroken tussen TM aan de ene kant en HM en Ralph aan de andere kant. 

Ralph mag TM nu geregeld optillen (ook op zijn initiatief!). Hij komt veel vaker naar Ralph toe en blijft langer op schoot zitten voordat hij de benen neemt naar mama.

En ook tussen TM en HM gaat het stukken beter. HM laat zich niet zomaar speelgoed afpakken, maar pakt het terug. Dat lijkt TM wel te kunnen waarderen. 

TM mept ook al veel minder dan in het begin (al denkt Marloes daar anders over). Die krijgt een dubbele laag, want HM kopieert zijn broertje geregeld (en helaas dus ook daarmee). 

We denken ook al wel een beetje de echte Tian Min tevoorschijn zien te komen. 

Een ondeugend lachebekkie. Een grapjas en een lieverd. Want zelfs een lekker koekje deelt hij met papa, mama en Hao Min!

En hij kan al kusjes geven!

Ze lagen er vanavond lekker op tijd in (20.45u sliep nummer 2), vandaar dat we zoveel tijd hadden voor de blog.

Nu maar hopen dat ze niet al te vroeg wakker worden... ;-).

Nog een goede week te gaan, weinig verplichtingen (alleen ambassade voor het paspoort van Hao Min), maar nog genoeg op de to do list.

Silk Market, de muur, Bei Hei park, bar street, Tiananmen Square en wellicht nog de verboden stad en het zomerpaleis. 

We zien wel en jullie horen het wel weer!

Groetjes uit een zonnig Beijing 

Daar is ie dan eindelijk, Tian Min Yan Arnts!!!‏

Op 4 jun. 2015 om 07:50 heeft Ralph Arnts <arnts_ralph@hotmail.com> het volgende geschreven:

--- omdat blogspot niet werkt in China sturen we de tekst van de blog per mail ---

Dit hadden we gisteren willen posten,  inmiddels zijn we in Qingdao aangekomen 

31 mei 2015 rond kwart voor 2 in de middag (Chinese tijd) kwam Yang Tian Min in ons leven.

Wat hebben we uitgekeken naar zijn komst en wat zijn we blij met onze gezinsuitbreiding. 

Tian Min was tijdens de overdracht in onze hotelkamer intens verdrietig. Hij huilde veel en wilde maar weinig van ons weten. 

We zijn nu ruim 2 dagen met zijn vieren en die tijd is best zwaar geweest. 

Tian Min leunt heel erg op Marloes, hij accepteert weinig van Ralph en van Hao Min, die heel erg zijn best doet om een goede grote broer te zijn. 

Hao Min vindt dat erg lastig, want Tian Min pakt bij alles wat hij heeft van hem af en wil ook niets van Hao Min aanpakken. 

Wat wel mooi is om te zien, is dat ondanks het afpakken Tian Min wel alles wat zijn grote broer doet kopieert!

Voor ons is het ook lastig om zomaar ineens twee kinderen te hebben, helemaal omdat we sinds onze aankomst in China nauwelijks tijd hebben gehad om met zijn drieën naar de komst van Tian Min toe te werken. 

Hoe dat komt zullen we hieronder uitleggen door een kort verslag per dag:

Dag 1 (29 mei - vertrek naar China)

Na al een paar dagen vol van zenuwen geweest te zijn, mochten we dan eindelijk naar het land waar onze kinderen geboren zijn. De vlucht verliep volgens plan en rond 6.30 uur plaatselijke tijd landden we in Beijing. 

Dag 2 (30 mei - aankomst in China)

Een dag die we niet snel zullen vergeten...

Bij het willen passeren van de Chinese douane, krijgen we te horen dat het paspoort van Hao Min als ongeldig in hun systeem staat vermeld. We hebben werkelijk geen idee hoe dat kan, maar we hebben er alle vertrouwen in dat dit foutje snel rechtgezet kan worden. Hoe langer we moeten wachten, hoe meer we inzien dat we echt een groot probleem hebben. Men zegt dat Hao Min zijn paspoort in Nederland als verloren staat geregistreerd en daardoor ongeldig is verklaard. 

Als Ralph (die al aan de andere kant van de poortjes was) navraagt wat we nu moeten doen, krijgen we te horen dat de Nederlandse ambassade in Beijing gesloten is op zaterdag en dat het in Nederland moet worden rechtgezet. Lukt dat niet, dan moeten wij met het eerstvolgende toestel terug naar Schiphol...

Dat was behoorlijk schrikken, want zo snel iets regelen in Nederland, op zaterdag en ook nog eens midden in de nacht, lijkt ons uitgesloten. 

We hielden er op dat moment ernstig rekening mee dat de adoptie niet door zou kunnen gaan. 

Gelukkig kregen we via een noodnummer van de Nederlandse ambassade een medewerker aan de telefoon. Na ons verhaal te hebben gedaan heeft hij een collega (die over dit soort zaken gaat) ingeschakeld en na veel heen en weer gebel en gemail leek er een oplossing voorhanden. Hij (Robert) had gesproken met de immigratiedienst waar wij al een paar uur aan het wachten waren en had de hoop dat een noodpaspoort ons China in zou kunnen helpen. 

Na ruim 2 uur wachten was Robert met het document op het vliegveld aangekomen. Hij werd niet toegelaten tot de plaats waar wij waren, dus werd Ralph naar hem begeleid. Hij maakte het paspoort in orde met de pasfoto van Hao Min die we gelukkig bij ons hadden. 100% garantie op een goede afloop was er echter niet. 

Ralph mocht niet meer terug naar de immigratiedienst en wist dus niet of het zou lukken. Een ruim half uur later kwam Marloes met Hao Min op haar arm eindelijk aangelopen...

Zonder Roberts hulp zouden we nu niet in China zijn.

Ruim 6 uur later dan gepland kwamen we in de aankomsthal. Onze Beijing-gids (Linda) en de andere familie met wie we reizen hadden al die tijd op ons gewacht op de luchthaven. 

Toen snel met een busje naar het treinstation en met de trein naar Jinan. 

Om 19u kwamen we in ons hotel aan en een half uur later moest Marloes alweer klaarstaan om met onze provincie-gids (Angela) en H. (de man van het andere gezin) boodschappen te gaan doen.

Ralph ging met Hao Min en J. (de vrouw van H.) en hun dochter M. ergens wat eten. 

Wat een dag was dit... Boos omdat het paspoort van Hao Min zonder reden ongeldig was, moe van de lange dag, maar vooral opgelucht dat we toch China in mochten en de volgende dag Tian Min zouden ontmoeten!

Wat niet onvermeld mag blijven, is dat onze kanjer Hao Min gedurende de ruim 6 uur die we op de luchthaven hebben doorgebracht ontzettend lief is geweest. 

Dag 3 (31 mei - de overdracht)

Na een vrij korte nacht is het dan zover: Tian Min komt vanmiddag naar ons toe. De overdracht zal in onze hotelkamer plaatsvinden. Bij Hao Min was dat in een sfeerloos kantoor in een overheidsgebouw, dus dit is een stuk intiemer. 

Zoals gezegd vond Tian Min het helemaal niet leuk. Hij wilde de kamer uit en toen dat niet lukte heeft hij in een hoekje liggen huilen. Heel aandoenlijk maar wel begrijpelijk. Hao Min deed al meteen enorm zijn best om ons te helpen met Tian Min. Voor hem erg lastig dat Tian Min hem niet toelaat in zijn comfort zone. Probeer dat maar eens uit te leggen aan een kereltje van 5!

Na een tijdje wist Marloes Tian Min te troosten en viel hij bij haar op schoot in slaap. Daarna was het goed, althans... Marloes is nu degene aan wie hij hangt en wie hij vertrouwt. Hao Min en Ralph zijn nog niet zover. 

De eerste keer samen eten werd een puinhoop. Waar Hao Min twee jaar geleden heel braaf met een slab om zijn berg eten weg zat te werken, daar pakt Tian Min alles op waar hij maar bij kan. De eetstokjes vliegen in het rond, met zijn handjes slaat hij in het eten en stilzitten is er niet bij...

De eerste keer slapen ging gelukkig wel goed. Hij werd maar één keer heel even wakker. 

Dag 4 (1 juni - de adoptieprocedure)

Vandaag staat in het teken van de adoptieprocedure. 

's Ochtends vroeg op pad. Eerst naar het administratiekantoor. Omdat we wat aan de late kant waren, moesten we een tijdje wachten voor we aan de beurt waren. Verder gaat de procedure daar redelijk vlot. Alle formulieren hadden we de avond ervoor al ondertekend. We moesten alleen nog onze duimafdrukken zetten. Tian Min moest een handafdruk zetten :-).

Volgende halte: het politiebureau. Daar is de aanvraag voor een (Chinees) paspoort voor Tian Min gedaan. Die hebben we nodig om met hem het land uit te mogen. 

Tot slot het notariskantoor. Daar moeten de documenten worden gelegaliseerd. 

Al met al weer een lange en vermoeiende dag. 

Met name voor Hao Min vervelend, want hij merkt natuurlijk dat het niet meer is zoals hij gewend is en daarbij ook nog eens dat het broertje waar hij zo naar uitgekeken heeft zich nog niet openstelt voor hem. 

Sinds ons vertrek op 29 mei, hebben we alleen nog maar in vliegtuig, luchthaven, bus, trein, taxi, kantoor, politiebureau en hotelkamer gezeten... Geen wonder dat we allemaal enorme behoefte hebben aan wat tijd met het gezin.

Morgen hebben we die tijd gelukkig!

Dag 5 (2 juni - even helemaal niks)

Vandaag geen verplichte nummertjes op het programma!

De kleine mannen hebben heerlijk uitgeslapen. Niet vreemd omdat op tijd naar bed gaan nog niet gelukt is. 

Na het ontbijt zijn we een stukje gaan wandelen en hebben ontspannen geluncht in een park dichtbij het hotel. 

De jongens hebben daar een beetje samen kunnen spelen en dat ging al best goed. Hoewel Tian Min nog steeds niet altijd even lief doet tegen Hao Min, blijft Hao Min het echt goed proberen. En gelukkig krijgt Hao Min ook door dat als Tian Min iets afpakt, hij het gewoon terug moet pakken. Ook dat gaat steeds beter en zorgt voor minder frustratie momenten bij Hao Min. Maar dat Hao Min het er niet makkelijk mee heeft, dat is ons wel duidelijk. 

Gelukkig zien we na deze paar dagen wel dat het steeds een beetje beter gaat. 

Ook Ralph krijgt steeds meer leuke contactmomenten met Tian Min. 

Dag 6 (3 juni - ochtend vrij en papierwerk)

Vandaag hadden we in de ochtend 'vrij'. Lekker de deur uit geweest en koffie gedronken bij Starbucks.

In de middag gingen H., Hao Min en Ralph met Angela mee op pad. Er moest nog wat geregeld worden bij het notariskantoor en bij het politiebureau. Toch weer 3 uur onderweg. Het was wel even fijn voor Hao Min en Ralph om 100% aandacht voor elkaar te hebben. En Hao Min kon nog even een broodnodig tukkie doen in de taxi die hij helemaal zelf tot stoppen had gebracht :-). 

Marloes bleef met Tian Min in het hotel en Tian Min heeft wat uurtjes slaap kunnen pakken.

Vanaf nu ziet ons programma er als volgt uit:

morgen gaan we met de trein naar Qingdao, waar het tehuis van Tian Min staat.

Vrijdag brengen we een bezoek aan het tehuis en zaterdag bezoeken we de plaats waar Tian Min gevonden is.

Zondag vertrekken naar Beijing en daar verblijven we tot we weer naar huis gaan. 

Voor die tijd komen we ongetwijfeld nog met een update. 

Groetjes van Ralph, Marloes, Hao Min & Tian Min

31 mei is DE dag 😀

Vandaag hadden we dan eindelijk de afreisbijeenkomst bij Wereldkinderen in Den Haag. 

In totaal waren we met 6 stellen, waarvan er één tegelijk met ons op 29 mei afreist. De overige vier vertrekken op 10 juni.

Bij deze bijeenkomst worden allerlei praktische zaken over de adoptiereis met de aanwezige stellen besproken. 

Te denken valt hierbij aan de kosten en mogelijke reacties van de meereizende kinderen. Maar bovenal wordt het reisschema besproken!

Wij vertrekken op 29 mei om 14.50u vanaf Schiphol naar Beijing. Gebruikelijk is dan dat men een aantal dagen in Beijing verblijft om te acclimatiseren. 

Ons reisschema ziet er echter volledig anders uit. 

Vanaf Beijing vliegen wij direct door naar Jinan. Dat is de hoofdstad van de provincie Shandong. Daar vindt op 31 mei de overdracht plaats, in het hotel. 

HAO MIN WORDT DUS DEZE MAAND AL GROTE BROER EN WIJ OPNIEUW VADER EN MOEDER!!!

Vervolgens verblijven we nog vier dagen in Jinan, o.a. voor de officiële adoptieprocedure. 

Dan stappen we op de trein naar onze volgende stop: Qingdao. In die stad staat het tehuis waar Tian Min momenteel woont.

We zullen het tehuis bezoeken en ook zullen we (als het goed is) de vindplaats van Tian Min bezoeken. Dat worden ongetwijfeld emotionele dagen...

Na Qingdao gaan we op 7 juni met de trein naar Beijing. Daar blijven we tot we op 17 juni weer naar huis gaan!

Als de terugvlucht (CZ345) volgens planning verloopt, zal Tian Min zal zijn eerste stapjes op Nederlandse bodem rond 5.40u in de ochtend zetten!

We zijn ontzettend blij dat we weten hoe onze reis er uitziet.

Het maakt de laatste loodjes van de procedure nu heel concreet. 

Dat is ook naar Hao Min toe heel prettig. Hij lijkt zich al aardig te realiseren wat er gaat gebeuren. Maar wat zijn we benieuwd naar zijn reactie op zijn eerste keer in China na zijn adoptie!

Ondertussen gaan we door met de countdown: nog 16 nachtjes slapen tot we naar Tian Min gaan en... nog maar 18 tot we hem voor altijd in ons gezin op mogen nemen.

Groetjes van Ralph, Marloes en Hao Min

we hebben een afreisdatum

Hallo allemaal,

Vorige week kwam eindelijk het verlossende bericht.
Op 29 mei vertrekken we met z'n drieën naar China om Tian Min op te halen!

Ondanks dat we nog 6 lange weken moeten wachten, zijn we nu erg blij en opgelucht dat we weten naar welke datum we toe kunnen leven.

Bovendien hebben we nu nog genoeg tijd om Hao Min zijn nieuwe kamer af te maken.

Hoe de reis precies zal gaan verlopen, weten we nog niet. Op woensdag 13 mei hebben we een afreisbijeenkomst bij Wereldkinderen en dan horen we hoe onze drie weken in China eruit gaan zien.

Wat we wel weten is dat we op woensdag 17 juni met zijn vieren op Schiphol aan zullen komen.

We reizen overigens tegelijk met een ander stel dat een kindje uit hetzelfde tehuis op gaat halen. Daar hebben we de laatste tijd ook al wat contact mee. Erg leuk voor ons om met mensen op te trekken die in dezelfde fase zitten!

Daarnaast is het voor Hao Min erg leuk dat ze al een dochtertje hebben van dezelfde leeftijd.

Tot zover weer even. Wij gaan verder met aftellen. Nog 42 nachtjes slapen...


Ralph, Marloes & Hao Min

Een broertje voor Hao Min!

Inderdaad, de titel klopt... Hao Min krijgt een broertje!!!

Er is weer veel gebeurd sinds onze laatste blog in augustus vorig jaar.
En wat is het allemaal snel gegaan...

Het gesprek met de Raad voor de Kinderbescherming, het intakegesprek met Wereldkinderen en daarna het in orde maken van de papieren voor verzending naar China.

Eind december hadden we al een LID (login datum). Die is nodig om gematcht te kunnen worden aan een kindje. En dan begint het wachten...

Op dinsdag 27 januari kwam ineens, toch nog best onverwacht, een telefoontje van Wereldkinderen.

Of we na wilden denken over het voorstel van een jongetje van 1,5 jaar oud met een behoorlijk medisch dossier.

We waren het er al snel over eens dat we het voorstel zouden accepteren. Voordat we officieel 'ja' hebben gezegd, hebben we nog zoveel mogelijk informatie ingewonnen over zijn Special Needs.

Tian Min, zo heet hij dus, is te vroeg geboren. Het is niet bekend hoeveel weken te vroeg en ook is niet bekend wat zijn geboortegewicht is.

En er zijn nog meer vraagtekens in zijn dossier.

Tian Min is geboren op 30 augustus 2013 en woont in Qingdao (provincie Shandong). Dat is relatief dicht bij Beijing en ook relatief bij Jincheng, waar Hao Min vandaan komt.

Nu is het wachten op de LOA (letter of approval). Dit is de officiële toestemming van China om Tian Min te mogen adopteren.

Zodra de LOA binnen is, nodigt Wereldkinderen ons uit voor de reisbijeenkomst en gaan ze onze reis plannen.

Op dit moment is het moeilijk aan te geven wanneer we naar China mogen afreizen om ons gezin compleet te maken.

Het wachten om naar China te gaan is het moeilijkste gedeelte, maar gelukkig hebben we thuis een heerlijk vrolijk kereltje rondlopen die ons nu nog even voor zichzelf heeft ;-).

Zodra we meer weten zullen we weer een berichtje achterlaten op de blog!


Ralph, Marloes & Hao Min



en natuurlijk een paar foto's van Tian Min

Alweer ruim een jaar een gezin!

Het is ruim een jaar geleden sinds onze laatste bericht op deze blog. Op 19 juni 2013 reisden wij af naar China, waar op 24 juni Hao Min in ons leven kwam. Liefde op het eerste gezicht! Wat een heerlijk, lief, mooi en vooral vrolijk mannetje en wat waren (en zijn) wij gelukkig!

In China hebben we een fijne tijd gehad met zijn drieën. De eerste week in de provincie Shanxi, waar wij verbleven in Taiyuan, de provinciehoofdstad. Hier was ook onze eerste ontmoeting met Hao Min. Dit was op het administratiekantoor waar alle formaliteiten plaats vonden.

Waar we erg van schrokken waren zijn lengte en zijn gewicht. Hao Min was slechts 10 kilo en 80 cm, wat voor een jongetje van 3,5  heel erg klein is. Hij is inmiddels hard op weg om dit in te halen J.

De eerste dagen hebben we het rustig aan gedaan. We zijn naar een park geweest en hebben stukjes gewandeld en lekker in het hotel gespeeld. Op de derde dag zijn we naar het weeshuis geweest waar Hao Min is opgegroeid. Dit tehuis staat in de stad Jincheng en is veel moderner dan wij hadden verwacht. We werden hartelijk ontvangen met een lunch en kregen een rondleiding. Heel emotioneel, zowel voor ons als voor Hao Min, maar wel heel waardevol.

Na een week in Shanxi zijn we naar Beijing terug gegaan, waar we de twee andere families weer terugzagen. Dit keer natuurlijk met de kinderen, dus een ontzettend leuke hereniging J. We hebben in deze week de Chinese muur bezocht, de Lamatempel, een aantal parken, Tiananmen Square en nog veel meer. Maar op 9 juli was het dan toch weer tijd om naar huis te gaan…

10 Juli zette Hao Min voor het eerst voet op Nederlandse bodem. Wat was hij stoer! Na een goede, maar lange en vermoeiende vlucht, kwamen we in de ontvangsthal aan waar een heel welkomstcomité ons op stond te wachten (inclusief champagne en spandoek). Hao Min vond al die aandacht wel wat en dapper liep hij voor de ramen naar iedereen te zwaaien. Natuurlijk was iedereen direct verliefd op onze kleine man J.

En zo werden we in eens opgeslokt door alle hectiek die het gezinsleven met zich meebrengt en hebben we voor bloggen geen tijd meer gehad/gemaakt. Nu, ruim een jaar later, leek het ons een mooi moment om een korte samenvatting te geven en te laten weten (voor wie dat nog niet wist) hoe goed het gaat met Hao Min en hoe gelukkig we zijn dat hij er is.

Na de vakantie gaat Hao Min voor het eerst naar de basisschool. Weer een spannende tijd!

We zullen ook nu niet veel meer bloggen, maar als er even tijd (en/of aanleiding) is dan vinden wij het leuk om ons verhaal te vertellen.

 

en dat is NUL...

Hallo allemaal,

Vanmorgen hebben we voor de laatste keer afgeteld naar onze reisdatum.
VANDAAG GAAN WE NAAR CHINA!!!

We zijn er helemaal klaar voor!

Het was vorige week nog even spannend of 19 juni door zou gaan, want er waren wat problemen met het boeken van de vlucht.
Uiteindelijk is alles omgezet naar een retourtje met KLM (in plaats van China Southern Airlines).

Heel gek idee dat we morgen wakker worden in het land waar Hao Min woont.
En heel raar dat het nog maar een paar dagen duurt voordat we Hao Min eindelijk mogen ontmoeten.
Hopelijk worden er dan wat van onze duizenden vragen beantwoord.

Morgen komen we in de ochtend aan in Beijing.
Die dag en vrijdag hebben we wat tijd om te wennen, voordat we zaterdag per trein naar Taiyuan gaan.

Dat is de hoofdstad van de provicie (Shanxi) waar Hao Min woont en daar zal de hele adoptieprocedure plaatsvinden.

Zondag hebben we nog tijd om spullen te kopen voor Hao Min en voor het tehuis (de gids heeft dan al contact gehad met het weeshuis en weet precies wat we nodig hebben).

En dan maandag 24 juni, dat is dé dag... Dan zullen we elkaar voor het eerst ontmoeten!

Nog 5 nachtjes slapen...

Groetjes van Ralph & Marloes

PS
voor degenen die het kamertje van Hao Min nog niet hebben gezien, hier twee foto's

update afreisdatum en.... FOTO'S!!!

Daar zijn we alweer met een nieuw bericht!

Vamorgen hoorden we van Wereldkinderen dat we er van uit mogen gaan dat ons vertrek naar China één week EERDER is dat we gisteren hoorden…

Woendag 19 juni staat met grote letters en rood omcirkeld in onze agenda’s!!!

Zo gaat het aftellen wel héél erg snel en daar zijn we natuurlijk heel erg blij mee. Nog maar 5 weken voordat we naar Hao Min mogen!

Ander goed nieuws is dat we nu foto’s van Hao Min op de blog mogen zetten.

We hebben er maar vijf, maar we zijn er wel superblij mee.

Hier komen ze…



De LOA, met de makkelijkste meerkeuzevraag die we ooit gehad hebben!!!



eindelijk aftellen...

Hallo allemaal,

Het is tijd om jullie bij te praten!

Na ons laatste bericht van 15 april zijn er de nodige ontwikkelingen geweest.

Het begon op 22 april met het bericht dat ons dossier in China in behandeling werd genomen.

De periode ervoor was best even spannend, want we kregen een beetje het idee dat men ons dossier kwijt was geraakt ofzo…

Vanaf het moment dat een dossier ‘in process’ is, duurt het gemiddeld één maand voordat de zogenaamde LOA (Letter Of seeking confirmation from Adopter) komt. Dit is het definitieve akkoord na bestudering van onze documenten, waarna onze reis naar China door Wereldkinderen gepland kan worden.

Vandaag was het dan eindelijk zo ver! We werden gebeld met de mededeling dat onze LOA per aangetekende post onze kant op komt.

Nu staat niets onze reis meer in de weg en dus hoorden we ook meteen de (voorlopige) afreisdatum.

De verwachting is dat we op woensdag 26 juni naar China gaan.

Nu weten we dus naar welke datum we kunnen gaan aftellen.

Nog maar 44 nachtjes slapen en we stappen op het vliegtuig naar het land van Hao Min…

Over Hao Min gesproken… toen we 1 ½ week geleden terug kwamen van vakantie, ontvingen een supermooie verrassing in onze mailbox: 2 foto’s van onze prachtige zoon!

Jammer genoeg mogen we (nog) geen foto’s van Hao Min op deze blog plaatsen, maar het duurt gelukkig niet lang meer voordat we hem via deze weg aan jullie kunnen laten zien.

Op de foto’s is duidelijk te zien dat hij al weer wat groter is geworden ten opzichte van de foto’s die we tot nu toe hadden.

Ook erg fijn om te zien is dat het tehuis waar hij nu woont er heel modern uitziet. Er zijn mooie bedjes, er zijn knuffels en er is veel speelgoed. Ook heeft Hao Min een zakje met snoepjes in zijn hand.

Een hele geruststelling dat Hao Min het qua tehuis (vermoedelijk) goed heeft getroffen.

Er is dus genoeg gebeurd de afgelopen weken en nu is het einde van het (voor ons gevoel) lange wachten in zicht.

We laten het jullie weten als de afreisdatum definitief is.

Nu snel naar bed, want dan is het nog maar 43 nachtjes slapen………

Ralph & Marloes