Een broertje voor Hao Min!

Inderdaad, de titel klopt... Hao Min krijgt een broertje!!!

Er is weer veel gebeurd sinds onze laatste blog in augustus vorig jaar.
En wat is het allemaal snel gegaan...

Het gesprek met de Raad voor de Kinderbescherming, het intakegesprek met Wereldkinderen en daarna het in orde maken van de papieren voor verzending naar China.

Eind december hadden we al een LID (login datum). Die is nodig om gematcht te kunnen worden aan een kindje. En dan begint het wachten...

Op dinsdag 27 januari kwam ineens, toch nog best onverwacht, een telefoontje van Wereldkinderen.

Of we na wilden denken over het voorstel van een jongetje van 1,5 jaar oud met een behoorlijk medisch dossier.

We waren het er al snel over eens dat we het voorstel zouden accepteren. Voordat we officieel 'ja' hebben gezegd, hebben we nog zoveel mogelijk informatie ingewonnen over zijn Special Needs.

Tian Min, zo heet hij dus, is te vroeg geboren. Het is niet bekend hoeveel weken te vroeg en ook is niet bekend wat zijn geboortegewicht is.

En er zijn nog meer vraagtekens in zijn dossier.

Tian Min is geboren op 30 augustus 2013 en woont in Qingdao (provincie Shandong). Dat is relatief dicht bij Beijing en ook relatief bij Jincheng, waar Hao Min vandaan komt.

Nu is het wachten op de LOA (letter of approval). Dit is de officiële toestemming van China om Tian Min te mogen adopteren.

Zodra de LOA binnen is, nodigt Wereldkinderen ons uit voor de reisbijeenkomst en gaan ze onze reis plannen.

Op dit moment is het moeilijk aan te geven wanneer we naar China mogen afreizen om ons gezin compleet te maken.

Het wachten om naar China te gaan is het moeilijkste gedeelte, maar gelukkig hebben we thuis een heerlijk vrolijk kereltje rondlopen die ons nu nog even voor zichzelf heeft ;-).

Zodra we meer weten zullen we weer een berichtje achterlaten op de blog!


Ralph, Marloes & Hao Min



en natuurlijk een paar foto's van Tian Min

Alweer ruim een jaar een gezin!

Het is ruim een jaar geleden sinds onze laatste bericht op deze blog. Op 19 juni 2013 reisden wij af naar China, waar op 24 juni Hao Min in ons leven kwam. Liefde op het eerste gezicht! Wat een heerlijk, lief, mooi en vooral vrolijk mannetje en wat waren (en zijn) wij gelukkig!

In China hebben we een fijne tijd gehad met zijn drieën. De eerste week in de provincie Shanxi, waar wij verbleven in Taiyuan, de provinciehoofdstad. Hier was ook onze eerste ontmoeting met Hao Min. Dit was op het administratiekantoor waar alle formaliteiten plaats vonden.

Waar we erg van schrokken waren zijn lengte en zijn gewicht. Hao Min was slechts 10 kilo en 80 cm, wat voor een jongetje van 3,5  heel erg klein is. Hij is inmiddels hard op weg om dit in te halen J.

De eerste dagen hebben we het rustig aan gedaan. We zijn naar een park geweest en hebben stukjes gewandeld en lekker in het hotel gespeeld. Op de derde dag zijn we naar het weeshuis geweest waar Hao Min is opgegroeid. Dit tehuis staat in de stad Jincheng en is veel moderner dan wij hadden verwacht. We werden hartelijk ontvangen met een lunch en kregen een rondleiding. Heel emotioneel, zowel voor ons als voor Hao Min, maar wel heel waardevol.

Na een week in Shanxi zijn we naar Beijing terug gegaan, waar we de twee andere families weer terugzagen. Dit keer natuurlijk met de kinderen, dus een ontzettend leuke hereniging J. We hebben in deze week de Chinese muur bezocht, de Lamatempel, een aantal parken, Tiananmen Square en nog veel meer. Maar op 9 juli was het dan toch weer tijd om naar huis te gaan…

10 Juli zette Hao Min voor het eerst voet op Nederlandse bodem. Wat was hij stoer! Na een goede, maar lange en vermoeiende vlucht, kwamen we in de ontvangsthal aan waar een heel welkomstcomité ons op stond te wachten (inclusief champagne en spandoek). Hao Min vond al die aandacht wel wat en dapper liep hij voor de ramen naar iedereen te zwaaien. Natuurlijk was iedereen direct verliefd op onze kleine man J.

En zo werden we in eens opgeslokt door alle hectiek die het gezinsleven met zich meebrengt en hebben we voor bloggen geen tijd meer gehad/gemaakt. Nu, ruim een jaar later, leek het ons een mooi moment om een korte samenvatting te geven en te laten weten (voor wie dat nog niet wist) hoe goed het gaat met Hao Min en hoe gelukkig we zijn dat hij er is.

Na de vakantie gaat Hao Min voor het eerst naar de basisschool. Weer een spannende tijd!

We zullen ook nu niet veel meer bloggen, maar als er even tijd (en/of aanleiding) is dan vinden wij het leuk om ons verhaal te vertellen.

 

en dat is NUL...

Hallo allemaal,

Vanmorgen hebben we voor de laatste keer afgeteld naar onze reisdatum.
VANDAAG GAAN WE NAAR CHINA!!!

We zijn er helemaal klaar voor!

Het was vorige week nog even spannend of 19 juni door zou gaan, want er waren wat problemen met het boeken van de vlucht.
Uiteindelijk is alles omgezet naar een retourtje met KLM (in plaats van China Southern Airlines).

Heel gek idee dat we morgen wakker worden in het land waar Hao Min woont.
En heel raar dat het nog maar een paar dagen duurt voordat we Hao Min eindelijk mogen ontmoeten.
Hopelijk worden er dan wat van onze duizenden vragen beantwoord.

Morgen komen we in de ochtend aan in Beijing.
Die dag en vrijdag hebben we wat tijd om te wennen, voordat we zaterdag per trein naar Taiyuan gaan.

Dat is de hoofdstad van de provicie (Shanxi) waar Hao Min woont en daar zal de hele adoptieprocedure plaatsvinden.

Zondag hebben we nog tijd om spullen te kopen voor Hao Min en voor het tehuis (de gids heeft dan al contact gehad met het weeshuis en weet precies wat we nodig hebben).

En dan maandag 24 juni, dat is dé dag... Dan zullen we elkaar voor het eerst ontmoeten!

Nog 5 nachtjes slapen...

Groetjes van Ralph & Marloes

PS
voor degenen die het kamertje van Hao Min nog niet hebben gezien, hier twee foto's

update afreisdatum en.... FOTO'S!!!

Daar zijn we alweer met een nieuw bericht!

Vamorgen hoorden we van Wereldkinderen dat we er van uit mogen gaan dat ons vertrek naar China één week EERDER is dat we gisteren hoorden…

Woendag 19 juni staat met grote letters en rood omcirkeld in onze agenda’s!!!

Zo gaat het aftellen wel héél erg snel en daar zijn we natuurlijk heel erg blij mee. Nog maar 5 weken voordat we naar Hao Min mogen!

Ander goed nieuws is dat we nu foto’s van Hao Min op de blog mogen zetten.

We hebben er maar vijf, maar we zijn er wel superblij mee.

Hier komen ze…



De LOA, met de makkelijkste meerkeuzevraag die we ooit gehad hebben!!!



eindelijk aftellen...

Hallo allemaal,

Het is tijd om jullie bij te praten!

Na ons laatste bericht van 15 april zijn er de nodige ontwikkelingen geweest.

Het begon op 22 april met het bericht dat ons dossier in China in behandeling werd genomen.

De periode ervoor was best even spannend, want we kregen een beetje het idee dat men ons dossier kwijt was geraakt ofzo…

Vanaf het moment dat een dossier ‘in process’ is, duurt het gemiddeld één maand voordat de zogenaamde LOA (Letter Of seeking confirmation from Adopter) komt. Dit is het definitieve akkoord na bestudering van onze documenten, waarna onze reis naar China door Wereldkinderen gepland kan worden.

Vandaag was het dan eindelijk zo ver! We werden gebeld met de mededeling dat onze LOA per aangetekende post onze kant op komt.

Nu staat niets onze reis meer in de weg en dus hoorden we ook meteen de (voorlopige) afreisdatum.

De verwachting is dat we op woensdag 26 juni naar China gaan.

Nu weten we dus naar welke datum we kunnen gaan aftellen.

Nog maar 44 nachtjes slapen en we stappen op het vliegtuig naar het land van Hao Min…

Over Hao Min gesproken… toen we 1 ½ week geleden terug kwamen van vakantie, ontvingen een supermooie verrassing in onze mailbox: 2 foto’s van onze prachtige zoon!

Jammer genoeg mogen we (nog) geen foto’s van Hao Min op deze blog plaatsen, maar het duurt gelukkig niet lang meer voordat we hem via deze weg aan jullie kunnen laten zien.

Op de foto’s is duidelijk te zien dat hij al weer wat groter is geworden ten opzichte van de foto’s die we tot nu toe hadden.

Ook erg fijn om te zien is dat het tehuis waar hij nu woont er heel modern uitziet. Er zijn mooie bedjes, er zijn knuffels en er is veel speelgoed. Ook heeft Hao Min een zakje met snoepjes in zijn hand.

Een hele geruststelling dat Hao Min het qua tehuis (vermoedelijk) goed heeft getroffen.

Er is dus genoeg gebeurd de afgelopen weken en nu is het einde van het (voor ons gevoel) lange wachten in zicht.

We laten het jullie weten als de afreisdatum definitief is.

Nu snel naar bed, want dan is het nog maar 43 nachtjes slapen………

Ralph & Marloes

een feestje voor jou!

Lieve Hao Min,

Afgelopen zaterdag (13 april 2013) hebben we een feestje gehouden, speciaal voor jou omdat je binnenkort bij ons komt wonen!

Er kwamen heel veel mensen en we hadden heel veel lekkere hapjes die allemaal met China te maken hebben.

Er was Chinese thee, er waren nootjes, dim sum, saté, nasi, bami, rijst, kroepoek en nog veel meer!

Ook hebben we het huis helemaal versierd met rode en gele lampionnen en voor je vriendjes en vriendinnetjes hadden we een speelhoek met een Chinese toegangspoort gemaakt.

En buiten wapperde speciaal voor jou de Chinese vlag.

Misschien vind je het een beetje raar dat we een feestje voor je geven, terwijl je er zelf niet bij bent.

Dat hebben papa en mama gedaan omdat er voor jou heel veel dingen anders zullen zijn als je in Nederland bent, maar toch nu al wilden vieren dat jij bij ons komt wonen.

Je hebt ineens een papa en mama, je leeft in een ander land waar alle mensen zo gek praten dat je ze allemaal niet verstaat en je krijgt eten dat je nog nooit gegeten hebt. Ook heb je dan je eigen kamertje (die is héél mooi geworden omdat mama het allermooiste kamertje van de hele wereld voor jou wilde maken) en je eigen speelgoed.

En je moet de verzorgsters missen die jou vanaf je geboorte zo goed verzorgd hebben.

Als wij elkaar goed hebben leren kennen en zodra gewend bent aan je nieuwe leven, dan ga je alle lieve mensen die op je feestje zijn geweest ontmoeten (je kunt ze daarvoor al een beetje leren kennen, omdat iedereen een foto heeft meegenomen en die in je vriendenboekje heeft geplakt).

Je opa’s en oma’s, ooms en tantes, neefjes en nichtjes, maar ook de vrienden van papa en mama en al jouw toekomstige vriendjes en vriendinnetjes.

Weet je Hao Min… eigenlijk ben je al een beetje bij ons.

Want niet alleen papa en mama denken heel veel aan jou!

Dat wisten we al voor het feestje, maar tijdens het feestje merkten we helemaal dat je er al helemaal bij hoort!

Kijk maar eens naar al die supermooie cadeautjes die je hebt gehad!

Héle lieve knuffels (Nijntje en Artis de Partis), mooie kleren (broeken, T-shirts, een badjas met je naam erop, een zwembroek en een pyjama), een badlaken, duplo (met een Chinese pandabeer), een coole koffer van Cars, een stoere zonnebril, een boek over de boerderij, speelgoed voor op het strand, een hippe stoel, we hebben bonnen gehad waar we samen leuk speelgoed van kunnen kopen en we gaan ook nog gezellig een dagje naar de dierentuin met z’n drietjes!

En je hebt ook hele mooie en lieve kaarten en brieven gehad!

Papa en mama vinden het heel fijn en bijzonder dat iedereen zo blij is dat je bij ons komt wonen en dat je al helemaal in al onze harten gesloten bent.

Lieverd, we hopen dat we je heel snel naar jou toe mogen komen in China en dat je, zodra je daar klaar voor bent, alle mensen zult ontmoeten die voor papa, mama en voor jou zo belangrijk zijn in ons leven.

We houden van je…

Dikke kus van papa en mama

een artikel in het AD

Hallo allemaal,

 

Helaas hebben we nog geen telefoontje van Wereldkinderen met een afreisdatum, maar we hebben wel iets anders leuks (althans, dat vinden wij!) te vermelden.

Gisteren zijn we benaderd door het Algemeen Dagblad. Ze waren bezig met een artikel over het afnemende aantal adoptie-ouders en zochten daarvoor "een leuk ouderstel".

Via deze blog kwamen ze bij ons uit.

Wij waren toevallig al in Rotterdam om iets voor de kamer van Hao Min op te halen, dus een afspraak was snel gemaakt.

En dit was het resultaat:

 

生日快乐, Hao Min! (gefeliciteerd met je verjaardag, Hao Min!)

Hoera, hoera, hoera!!!

3 hoeraatjes voor onze jarige kleine man, die nu Chinees nieuwjaar aan het vieren is in Jincheng.

Raar idee dat Hao Min jarig is, maar dat we dat niet samen kunnen vieren. Sterker nog, we zijn zo’n 7.500km van elkaar vandaan…

Maar die afstand heeft ons er niet van weerhouden om uitgebreid stil te staan bij deze bijzondere dag.

Met de zufu’s (opa’s) en zumu’s (oma’s) hebben we een heuse Hao Min taart gegeten en Hao Min heeft mooie cadeautjes (een hele grote spaarpot en een lieve knuffelbeer) van ze gehad!

Van ons krijgt hij een mooi shirt, een boekje van Nijntje en een stoere loopauto.

Verder heeft hij een mooie garage gehad en een supergrote badeend en ook mogen we een cadeautje voor hem kopen bij de Hema!!!

Dat allemaal naast de andere cadeaus die hij eerder al heeft gekregen!

Ook de vele verjaardagskaartjes, Facebook berichtjes, Whatsappjes en sms’jes laten ons zien dat veel mensen aan Hao Min denken op zijn verjaardag en dat vinden we fijn om te merken.

Iedereen heel erg bedankt daarvoor!

Volgend jaar vieren we zijn 4^e verjaardag voor het eerst samen en reken er maar op dat dat een knalfeest gaat worden!

Vanmiddag gaan de papa en mama van Hao Min  naar het China Light Festival in Rotterdam, om een beetje van de Chinese Nieuwjaars sfeer te kunnen proeven. Dat vinden we een toepasselijk uitje op de verjaardag van Hao Min!

Groetjes van Ralph en Marloes

Ni hao, Hao Min!!!

Ni hao, dat is Chinees voor hallo.

HAO MIN... DAT IS DE NAAM VAN ONZE ZOON!!!

Zo schrijf je dat in het Chinees: 浩減

Uit deze eerste zinnen blijkt wel dat er enorm veel gebeurd is sinds ons laatste berichtje van 11 december.

  

Laten we proberen bij het begin te beginnen.

Nadat we onze documenten af hadden gegeven bij Wereldkinderen in Den Haag, begon voor ons het grote wachten.

Al vrij snel (3 januari) kregen we bericht dat ons dossier naar China was verstuurd. Vanaf dat moment was het wachten op een zogenaamde inlogdatum.

Dit is het nummer dat benodigd is om ons te kunnen matchen aan de kinderen die op de adoptielijst staan.

Elke dag hebben we meerdere keren op onze eigen afgeschermde webpagina van Wereldkinderen gekeken om te zien of er al bericht vanuit China was, maar telkens was dat niet het geval.

Compleet verrast waren we dan ook toen we op maandag 21 januari ineens een mail kregen waarin stond dat er ’s nachts (8.30u Beijing tijd) gematcht zou worden. Hieruit maakten we op dat onze inlogdatum binnen was gekomen bij Wereldkinderen, maar dat wisten we niet helemaal zeker.

Voor de zekerheid mailden we WK met de vraag of dat inderdaad het geval was en we kregen te horen dat ze onze inlogdatum nét gehoord hadden en dat we dus ’s nachts meegenomen zouden worden bij het matchingsproces!

Voor ons gevoel heeft de sneltrein waarin we zitten een paar stationnetjes overgeslagen. Van het ene op het andere moment wijzigt onze status van ‘wachten op een inlogdatum’ naar ‘hopen dat we morgenochtend gebeld worden met het nieuws dat we gematcht zijn’.

Als er geen match zou zijn, zouden we daar per mail over worden geïnformeerd.

Heel erg spannend dus en het zal niemand verbazen dat we die nacht geen oog dicht hebben gedaan.

Telkens maar weer op de klok kijken of het al 7 uur was (want vanaf die tijd konden we gebeld worden). En tegelijkertijd ook steeds maar onze mail verversen,  zodat we het ook meteen zouden weten als er geen match zou zijn.

Toen we om 7.45u nog niet gebeld waren, ging Ralph maar naar zijn werk. Ook in de auto minimaal 90x per minuut gekeken of we een mail hadden ontvangen...

Intussen was het 8.16u geworden en op dat moment werd Marloes gebeld door een geblokkeerd nummer! Dat kon natuurlijk alleen maar WK zijn met goed nieuws!!! En inderdaad… Marloes kreeg te horen dat onze namen waren gekoppeld aan een jongetje van bijna 3. Zijn Special Need is een dubbele schizis (hazenlip) en daarbij een open verhemelte. Daar is hij vorig jaar in maart twee keer aan geopereerd. Ook is zijn lengte en gewicht een punt van aandacht.

Maar getwijfeld of we ‘JA’ zouden zeggen, hebben we geen seconde. Wel is Marloes nog even langs de huisarts geweest met de uitslagen van het bloedonderzoek, maar daar kwam ook niets geks uit naar voren.

Nadat we door hadden gegeven dat we dolgraag de ouders van dit jongetje willen worden, kregen we een mail met daarin iets meer informatie dan Marloes al hoorde via de telefoon. Zijn naam, geboortedatum, geboorteplaats en foto’s hadden we op dat moment nog niet, behalve een fotootje van zijn lipje, zodat we konden zien hoe dat eruit ziet na de operaties. De rest zou pas komen nadat China een voorlopig akkoord zou afgeven. Dat volgt normaal gesproken ongeveer 2 weken na het voorstel.

Sinds die dag (22 januari staat voor altijd in ons geheugen gegrift!!!) leven we op een lichtblauwe wolk.

We moesten dezelfde dag nog wel heel even terug op aarde komen, want we moesten samen een Nurture Plan schrijven in het Engels. Hierin moest o.a. komen te staan hoe graag wij en onze vrienden/familie het kindje in ons leven willen, hoe wij het kindje zullen gaan opvoeden, verklaren dat we er altijd voor hem zullen zijn, hoe we om zullen gaan met zijn medische behoeften en hoe we zijn achtergrond een plaats gaan geven in zijn leven.

Het plan meteen doorgestuurd naar WK en we hoorden ook meteen dat het aan alle vereisten voldeed.

Daarna kwam hééél langzaam het besef van wat ons de afgelopen dagen is overkomen. Zo onwerkelijk omdat het allemaal zo ontzettend snel gaat, maar ook zo ontroerend omdat we nu écht beseffen dat we eindelijk papa en mama zullen worden!

We werden ook heel blij van alle leuke reacties die we kregen van de mensen die we het goede nieuws alvast vertelden.

Nu was het wachten op de voorlopige toestemming van de Chinese autoriteiten. Zoals gezegd zou dat plusminus twee weken duren, maar gelukkig kregen we 8 dagen na het voorstel (op 29 januari) te horen dat de toestemming bij WK binnen was.

Per mail ontvingen we allerlei informatie.

We hoorden zijn naam, DANG HAO MIN en de betekenis daarvan.

Dang is zijn achternaam op dit moment.

Hao betekent: groot(s), uitgestrekt

Min betekent: snel, kwiek, handig

Wij zullen hem Hao Min gaan noemen. Dat moet ons Nederlanders namelijk best lukken om uit te kunnen spreken!

We kregen ook te horen dat hij op 10 februari 2010 is geboren. Hij wordt dus bijna 3 jaar, toevallig of niet… dit jaar valt het Chinese Nieuwjaar op 10 februari!

Hao Min is geboren in Jincheng, in de provincie Shanxi (zie het kaartje om een idee te geven waar dat ligt).

Maar het mooiste waren toch wel de drie foto’s van onze schitterende mooie kleine jongen!

Helaas mogen we de foto’s niet via een blog of iets soortgelijks delen, dus als je de foto’s op dit moment nog niet gezien hebt, dan kunnen we ze wel naar je mailen of Whatsappen!

Nu begint voor ons een nieuwe periode van wachten. En deze keer is dat nóg moeilijker nu we weten dat er in Jincheng een jongetje woont dat Hao Min heet en die ook nog eens een ontzettend lief bekkie heeft en bijna jarig is (waar wij niet bij kunnen zijn)...

De schatting is dat we nu nog 3 tot 6 maanden moeten wachten voordat we naar China mogen afreizen om Hao Min te ontmoeten.

Maar daarna hebben wij een mooie zoon en heeft Hao Min twee ouders die er alles aan zullen doen om hem een liefdevol en gelukkig leven te geven… En dat is het wachten meer dan waard!!!

We houden jullie op de hoogte...

Groetjes van de supertrotse ouders van Hao Min

Ons werk zit erop!!!

Vandaag zijn we naar Den Haag gereden om ons 'huiswerk' bij Stichting Wereldkinderen in te leveren. 

We moesten o.a. een brief schrijven waarin we onszelf aanbevelen als adoptieouders, maar we moesten ook drie mensen vinden die bereid waren een dergelijke brief over ons te schrijven. 

Dat is gelukt ;-). Daarvoor willen we Vivian (en Nico), Irene en Jacqueline enorm bedanken!

En Joan voor het naar het Engels vertalen van de brieven!

Daarnaast hebben we de nodige documenten bij de gemeente opgevraagd (uittreksel uit de geboorteregisters, een uittreksel uit het huwelijksregister en verklaringen van goed gedrag).

Bovendien hebben we medische 'keuringen' bij de huisarts ondergaan en hebben we onze werkgevers laten verklaren dat we de meest voorbeeldige en loyale werknemers aller tijden zijn...

Maar ook het maken/verzamelen van de benodigde foto's was nog een klus(je).

Nu gaat Wereldkinderen alle stukken controleren en dient een officiële aanvraag in. Daarna laten ze de boel  legaliseren. 

Dat houdt in dat het pakketje een rondje langs een notaris, de rechtbank, het ministerie van Justitie, het ministerie van Buitenlandse Zaken en de Chinese ambassade.

Hierna wordt het opgestuurd naar China en dan krijgen we het unieke nummer waarmee we gematcht kunnen worden!

Ons werk zit er dus op en nu maar afwachten hoe snel alles gaat verlopen...

Tot slot willen we iedereen nog bedanken voor de ontroerende reacties n.a.v. onze blog, de lieve kaartjes en de getoonde interesse.

En we kunnen ook melden dat we onze eerste Chinese woordjes inmiddels geleerd hebben met behulp van Kai-Lan (de Chinese Dora) en het boekje 'Chinees voor kinderen' met CD die we van Vivian en Nico hebben gekregen.

Waarschijnlijk bloggen we weer zodra we bericht vanuit China ontvangen met ons nummer. We vermoeden dat dat ergens in januari/februari zal zijn.